پس بايد از محمّد صلى الله عليه و آله پيروى كرد و دنبال نشانه او رفت ، و قدم به جاى پاى وى نهاد ؛ و الّا از تباه شدن و هلاكت ايمن نخواهد بود ، زيرا خداى متعال محمّد صلى الله عليه و آله را خاتم پيامبران و مژده‌دهنده و بيم‌دهنده قرار داده . با شكم گرسنه از دنيا رفت و با دل سالم وارد آخرت گرديد ، سنگى به روى سنگ نگذاشت و بنايى نكرد تا اين‌كه زندگى خود را به سر رسانيد و دعوت پروردگارش را اجابت نمود . پس احسان خدا دربارهء ما چه بسا بزرگ است كه نعمت وجود رسولش را به ما عطا فرمود و او را پيشواى ما قرار داد كه ما نيز از وى پيروى كرده ، از روش زندگانىاش تبعيت نموده ، قدم به جاى قدم حضرتش بنهيم . . . » . در مكارم از امام صادق عليه السلام روايت شده كه فرمود : « من دوست ندارم كه مسلمانى بميرد ، مگر اين‌كه تمام آداب و سنن رسول خدا صلى الله عليه و آله را - و لو يك بار هم كه شده - انجام دهد » . سعدى مىگويد : مپندار سعدى كه راه صفا * توان رفت جز در پى مصطفى صلى الله عليه و آله [ سنّت در اصطلاح كتاب حاضر ] البته اخبار و احاديث در اين‌باره بسيار است ، ولى مطلبى كه بايد به آن توجه داشت اين است كه سنت در موضوع بحث اين كتاب ، با سنتى كه ميان تاريخ‌نويسان و اهل سيره و حديث و همچنين آنچه در ميان فقها مصطلح شده ، فرق دارد : سنت در اصطلاح مورخان و سيره‌نويسان عبارت است از شرح حال و تاريخ زندگى و تولد رسول خدا صلى الله عليه و آله و كيفيت غزوات و تاريخ زندگى اولاد ، عشيره و اصحاب آن حضرت و مانند اين‌ها . در اصطلاح محدّثان عبارت است از اقوال و افعال و تقرير معصوم كه نزد عامه تنها رسول خدا صلى الله عليه و آله است و در نزد شيعه ، ائمه اطهار عليهم السلام نيز هستند .